South Orkney Eilanden en naar Antarctica varen

Vanmorgen weer lekker vroeg op om 5 uur want ja je wil toch eigenlijk niets missen. Deze ochtend gaan we kijken of we bij South Orkney kunnen komen. Deze eilanden groep ligt weer een stuk naar het zuiden en vaak ligt hier veel pakijs dus maar kijken hoe de situatie is. In de vroege ochtend zie ik als ik op het dek sta al reuze grote ijsbergen in het water, wit en blauwig van kleur. Dan varen we naar de inham waar we de Argentijnse basis Orcadas kunnen zien liggen. De wind en zee situatie is niet optimaal dus het anker gaat uit en kijken of deze het houd. We krijgen te horen dat de zodiac cruise toch maar niet door gaat want er staat echt te veel wind vanuit het land. Gelukkig kunnen we wel de landing naar het onderzoek station Orcadas laten doorgaan.

Als we in de zodiac richting strand varen waar het onderzoekstation staat voelen we waarom de zodiac cruise niet door kan gaan, het is ijs en ijskoud op de zodiac en het water spat aardig over de randen. Eenmaal op het strand aangekomen zien we overal fur seals en we krijgen te horen dat dit allemaal mannetjes zijn. Deze jongens hebben op South Georgia 2-3 maanden geleden hun bijdrage geleverd voor de voortzetting van het ras en daarna verlaten ze de wijfjes en de pups om weer verder naar het zuiden te trekken. Gelukkig zijn ze nu een stuk minder agressief want ze hoeven zich niet meer te bewijzen. South Orkney is een tijdelijk rustpunt voor hen en een van de gidsen verteld ons dat ze pas 2 weken geleden in zulke grote getallen zijn aangekomen. Wij hebben er 1 1/2 dag over gedaan met het schip maar zij ongeveer 2 maanden. Ze rusten hier uit en gaan zich weer voeden want tijdens het paren eten zij niet of nauwelijks.

Rondom het station zien we ook een stuk of 3 grote gletsjers en ook op de uitlopers zien we fur seals liggen. We krijgen een rondleiding door de verblijven van de Argentijnen, en ze zijn blij weer andere gezichten te zien want het is zo afgelegen hier. Ook hebben ze een klein museum opgezet met hoe het leven hier vroeger was en er staan een aantal opgezette pinguïns waar je doodsbang van wordt zo slecht zijn ze opgezet. De nieuwe bezetting die hier nou zit zou 6 weken geleden al aangekomen zijn maar door het vele pakijs konden ze pas 2 weken geleden landen door het pakijs. De oude bezetting zit hier al meer dan een jaar en zullen volgende week opgehaald worden en in die tijd hebben ze maar 4 schepen gezien die de basis bezochten, wat een eenzaamheid! Als we weer op de zodiacs gaan om terug te gaan naar het schip komen er nog ongeveer 20 Adèle pinguïns en Chin Strap pinguïns (Kinband) ons gedag zeggen.

We varen weer de inham uit en zeggen de basis vaarwel. In de verte zien we hele grote ijsschotsen en de kapitein is zo vriendelijk om rondom een aantal van deze grote jongens heen te varen zodat we ze goed kunnen zien en ook de zee die hier tegenaan beukt goed kunnen horen. Fantastisch deze reuzen en ze werden geschat op 50 meter hoog en 250 meter lang. Dan moeten we weer verder nu richting Antarctica het continent. Op de kleinere ijsschotsen zien we ook nog pinguïns die een stukje meevaren.

Morgen nog de gehele dag weer op zee voordat we echt bij de Antarctic Peninsula aankomen, dus weer veel aan de zijkant van de brug staan en kijken over deze grote watermassa! We hopen om via de Weddell Sea de peninsula te benaderen maar dat is geheel van het pakijs afhankelijk.