Laatste dag South Georgia

Ding Dong gaat om 3:30 het scheepsomroep systeem, good morning this is your wake up call, en gelukkig is de zee kalm en buiten nog donker. Warm aankleden en naar het zodiac dek, dek 3, om vervolgens aan land te gaan en te genieten van een prachtige zonsopgang samen met de dieren hier in Gold Harbour. Zo in de vroege ochtend is het op het strand toch al een kakofonie van gekwetter en geluid. Zouden deze dieren überhaupt wel slapen, vraag ik mij dan ook af? Het toch wel een groot gezelschap, en zij spreiden zich uit over het strand om zo een mooi plekje te bemachtigen tussen de pinguïns, fur seals en zeeolifanten. Wat een prachtige tegenlichtopnames krijgen we te zien in de lenzen, ochtendgloren met de pinguïns als silhouet op de voorgrond! Prachtig wat een plaatjes, maar ook zelf rondkijken naar de bedrijvigheid zo vroeg in de ochtend is gewoon genieten! Dan komt de zon als een rode bol uit het water gerezen en wat kunnen we nog meer vragen van een nieuwe en laatste dag op dit geweldige eiland South Georgia.

We spenderen zo’n 2 1/2 uur op het strand voordat het weer tijd is om richting zodiacs te lopen maar niet voordat we nog de zeeolifanten met elkaar een “mock gevecht” zien houden, de dikke speknekken onder de koppen worden tegen elkaar geklapt en er wordt een beetje naar elkaar gehapt, 800-1000 kilo brute kracht, terwijl de pinguïns gewoon hun eigen ochtend ritueel voortzetten. Het beloofd weer een prachtige zonnige dag te worden, maar hier op South Georgia is het weer zo veranderlijk dat je het altijd maar moet afwachten.

We varen tijdens het ontbijt door naar Coopers Bay waar we in de ochtend een zodiac cruise op het programma hebben staan, maar de wind steekt behoorlijk op en de golven worden groter en de lucht betrekt, oh oh als dat maar goed gaat. Helaas is niets minder waar want als we daar aankomen zien we in de baai witte koppen op het water en er staat een straffe wind vanuit het land! De kapitein loodst het schip nog wat dichter bij het strand maar dan zien we ook op het strand en tegen de rotsen er omheen dat het water ruw is en met een flinke kracht tegen de rotsen slaat. “Ding Dong” gaat het omroepsysteem en onze bezorgdheid word bevestigd, onverantwoord om hier aan land te gaan en de macaroni pinguïn kolonie te bekijken. Jammer jammer jammer maar het blijft een expeditie dus als plan A niet gaat overgaan naar een backup plan. Het anker wordt weer gelicht en we varen terug naar de ingang van het Drygalski fjord waar het water spiegelglad is dus dan maar hier een zodiac cruise tussen dit eeuwenoude gebergte. Wij gaan in 2 groepen varen dus de andere blijven eerst 1 1/2 uur op het schip, waarna wordt gewisseld.

Terwijl wij dus op het schip blijven, lopen we wat rond op de open dekken en kijken naar de gletsjer in de verte. Dan zie ik opeens op 40-50 meter afstand een pluim water en en en... ja een staart die naar beneden duikt. Aan de staart te zien is het een bultrug walvis, dus nu wachten tot hij weer bovenkomt. Intussen staan er nog meer mensen op het dek en speuren wij het water af.... maar een bultrug kan zo’n 25 of 30 minuten onder het water oppervlak blijven en dan is maar de vraag waar hij weer opduikt. Helaas helaas zien we hem niet meer bovenkomen, maar ik heb een bultrug gezien, hoera hoera, laten we hopen dat dit niet de laatste is.

We gaan dan nog 1 1/2 uur in een inham van het fjord varen in de zodiac en zien onze eerst Weddell Seals. Deze leven altijd in heel koud water en zijn groter dan de zeeleeuwen die we tot nu toe hebben gezien en zijn ook zeer gestroomlijnd, dus meer in de vorm van een torpedo. We gaan deze seals meer tegenkomen hoe dichter we bij Antarctica komen.

De tijd vliegt om en we moeten afscheid nemen van de eilanden groep South Georgia. We gaan vanmiddag, en morgen de gehele dag varen naar het zuiden richting South Orkney, waar er nog een landing is gepland maar dit is geheel afhankelijk van het zeeijs dat wij vanaf nu gaan tegenkomen en natuurlijk zoals altijd van de zee!